Havelte 3 – vv BEW 2 (27-10)

 

Na een avondje halve liters Grolsch achterover gooien werd ik verrassend fit wakker, of dit nu kwam door het uurtje extra of door de motivatie wist ik niet maar ik werd wakker als een gelukkig man.

 

Met de wedstrijd van vorig jaar nog in gedachte was er geen gebrek aan motivatie, het zal ons niet weer over komen dat we in de laatste minuut verliezen door een verzonnen penalty door de scheids. Tot mijn vreugde was er een plekje op het middenveld vrij gekomen omdat Tok met het eerste mee ging, daarna kreeg ik ook nog een bandje met “spielführer” toe geworpen door Chicken.

 

Na een veel te lange warming up begon de wedstrijd gelijk goed, na een aanval schoot Tjoekel vlak langs de goede kant van de paal en de keeper was verslagen, 0-1. 10 minuten later viel de 2de goal ook al door een bal van Tjoekel, 0-2. De combinaties liepen goed en de spitsen werden vaak bereikt. Ook Havelte had er af en toe een leuke aanval tussen zitten, zo scoorden ze ook de 1-2. Door steekballen en diepteballen kwamen ze nog een paar keer gevaarlijk door maar onze laatste man Idsi met onze voorstopper Koppuhs wist nog veel weg te werken.

 

De dominante stijl konden we redelijk volhouden, na een aanval werd er door Marv een voorzet gegeven bij de 2de paal kon Tjoekel de bal terugkoppen en Passie kon vanaf 1 meter de bal binnen koppen 1-3. Verdedigend was Havelte niet heel scherp, daar was ik erg blij mee maar dit was ook onze verdedigers opgevallen en deze begonnen tot mijn spijt medeleven te tonen. De zwijger kopte een voorzet strak in onze eigen kruising welke onze Lange slungel kansloos liet om er nog iets aan te doen, 2-3.

 

Na een pauze waar we onze voorsprong en speelstijl nog even lieten beschrijven door Ko, Opa en Chicken, kwamen onze Soul en Kuipertje binnen de lijnen voor Marv en de Tank.

 

De 2de helft begonnen we minder doordat Havelte continu een man naar voren schoof, dat betkende flink wat extra meters voor het middenveld. Idsi wist niet meer waar hij het moest zoeken met al die opkomende tegenstanders dus hebben wij een spits terug getrokken op het moment dat Havelte de bal had. Met een oneindig loopvermogen kon Soul wel 2 of 3 plekken tegelijk belopen en daarmee ook 3 tegenstanders achter elkaar passeren. Tot veel goals leidde dit niet maar het was een genot om naar te mogen kijken.

 

Bij een van de aanvallen draaide Passie zich mooi vrij en toen iedereen plots bij hem weg liep werd de bal rustig in een hoekje gelegd, 2-4. Toen ook hij zich schuldig begon te voelen tikte hij met een corner even later de bal in eigen doel, 3-4.

 

Toen Havelte er weer wat in begon te geloven dacht Passie toch maar een goal erbij te prikken want de 3 punten moeten natuurlijk wel mee naar Vledder.

 

Met deze wedstrijd kunnen we weer 7 dagen met een goed gevoel naar de volgende wedstrijd toeleven.

 

Moraal van het verhaal, toch maar eens vaker aan de Grolsch beugels…

 

Groeten,

De spielführer