BEW 2 – Heerenveen 5 (19-11)

Een heerlijk dagje “What the f*ck” voetbal…

Na de vorige avond ouderwets doorgezakt te hebben terwijl ik dat niet meer gewend was mochten we weer de wei bestieren om een balletje te trappen. Persoonlijk had ik moeite om de meters te maken en had ik besloten dat de tegenstander er simpel weg niet voorbij mocht, als dat lukte was ik een gelukkig man.

Na de aftrap zocht ik, gezien ik rechts back stond, een mannetje op maar voordat ik bij hem stond werd ik gestoord in mijn missie en moest de tegenstander opnieuw een aftrap nemen. Gezien iedereen Jelle en Remko feliciteerde nam ik aan dat we binnen een paar seconden op voorsprong zijn gekomen, 1-0.

Na de 2de aftrap werden de eerste meters gemaakt en de verdediging stond goed, ze kwamen er niet door heen. Als ze in de hoek uitkwamen had Mark alle hoge ballen klemvast en konden we weer vrolijk opbouwen. De grens van Heerenveen verdient nog een plekje in het verslag, zo actief waren er weinig, ook niet in het veld.

Gelukkig bleef iedereen lekker voetballen en na een flink aantal keer een “buitenspel” gehad te hebben wist Jelle van Pijkeren door te breken en de 2-0 te maken.

Alsof ik het nog niet lastig genoeg had begon de tegenstander telkens te praten, daar had ik geen puf voor dus heb het maar een paar keer afgekapt. Hij wist zelfs tegen z’n stille jongen als mij een discussie te beginnen waar geen einde aan kwam. Reageren deed ik niet maar dat maakte hem niet veel uit, gezien hij niet kon voetballen dacht hij daar de wedstrijd mee te kunnen winnen.

Na een korte pauze maakte Jelle Brand van achter een rush om vervolgens de bal langs de keeper te knallen, 3-0. Dit was een opluchting gezien ik gehoopt had dat de discussies een keer op zouden houden maar dat bleek tevergeefs.

Een van de weinige keren dat Heerenveen bij ons in de 16 kwam kon iemand alleen op de goal aflopen maar dat vond Rene niet zo’n goed plan. Met een tactisch tikje lag de tegenstander op de grond en tegelijk mocht te bal op de 11 meter komen te liggen. Deze werd professioneel in de kruising geschoten dus het werd plots weer wat spannend, 3-1.

De tegenstander werd ook weer actiever en mijn man begon nog meer te zeuren, ik begon ook langzaam wakker te worden en heb hem even aangegeven dat hij maar andere mensen moest gaan lastig vallen. Helaas bleek dat lastig voor hem te zijn gezien ik continu in z’n broekzak zat.

Even later werd er een onhaalbare diepe bal gegeven door Heerenveen, ik laat hem rustig achter lopen maar loop wel door om de bal nog te kunnen pakken om aan de keeper te geven. De praatjesmaker stormde achter mij aan en tegen de tijd dat de bal rustig over de achterlijn rolde vloog ik al tollend achteraan. Met mijn handen naar de hemel geheven galmde het “What the f*ck” het veld over. Het was wel duidelijk wat mij was overkomen maar zo ongelofelijk knetter hard zinloos was ik nog nooit onderuit gehaald.

Gezien de wereld nog erger draaide dan bij het uit bed stappen en ik nog nadacht door welke terroristische groep deze aanslag opgeëist zou worden bleef ik nog even liggen. De aanslag pleger kwam na een minuut nog even langs om aan te geven dat ik voorzichtiger moest zijn want ik had hem in een eerder duel geraakt, gelukkig hij mij niet…

Gelukkig bleef de wereld weer op z’n plek en konden we weer verder, na nog een aantal aanvallen kreeg Remko een hoge bal welke hij controleerde in de buik en voordat de bal de grond raakte vloog hij in de hoek. Een keurige goal, 4-1!

Henk stond al een tijdje in het veld, lekker te ballen met zijn pupillen en na een mooie schijnbeweging kwam hij op de 16 uit en loste hij een mooi schot. Tactisch hoogstaand, stuitertje en de verlossing was compleet, 5-1.

Even later had Mark weer een bal opgepakt welke de tegenstander had verspeelt en mijn man had inmiddels zijn oog laten vallen op Mark. Hij ging voor hem staan en deed zijn paringsdans, Mark keek hem afwijzend aan en liep de andere kant op. Maar net als ik niet van hem afkwam, liep hij al dansend achter Mark aan waarop Rene het geduld verloor. Na een kleine woordenwisseling kwam ook Rene erachter dat er niet heel veel intelligentie in zat, hij had op internet gekeken en “dit mocht”. Tja, een paringsdans voor de keeper zal niet in de spel regels staan maar Pieter wist het niet 100 % zeker dus  hij floot maar af.

In de kleedkamer stond een blad bier te wachten maar die ben ik maar ontvlucht, in de kantine hebben we nog een paar uurtjes lekker kunnen nazitten om deze idiote wedstrijd een plekje te kunnen geven. Maar als ik er aan terug denk, is de eerste gedachte “What the f*ck!”.